Eða réttara sagt heia Köbenhavn því ég kom heim í gærkvöldi eftir tveggja daga ferð til Noregs. Ég fór ásamt þremur vinnufélögum mínum, m.a. öðrum danska leiðbeinandanum mínum (ég er með tvo danska leiðbeinendur sem báðir vinna við deildina mína) en ferðin var farin fyrir mig og verkefnið mitt. Fórum sem sagt til að hitta þriðja leiðbeinandann minn sem er norskur prófessor við Umhverfis- og lífvísindaháskólann í Ási í Noregi; Universitetet for Miljø- og Biovitenskap i Ås i Norge fyrir ykkur sem hatið fólk sem íslenskar alla skapaða hluti (eins og ég geri...). Við lögðum af stað kl. 6 á þriðjudagsmorguninn, keyrðum þetta sem sagt og vorum komin á áfangastað rúmlega 14. Eyddum deginum í að skoða rannsóknarstofur við norska háskólann og fórum svo í mat til leiðbeinandans um kvöldið. Mjög huggulegt! Vorum hins vegar svo lúin að við fórum snemma heim og sofnuðum, eða ég hefði átt að sofna, kl. 22 en ég naut hins vegar "frelsisins" og las í jólabókinni minni Óreiða á striga til kl. 1, vitandi það að ég gat sofið án truflana alla nóttina. Þetta var einmitt fyrsta nóttin mín frá Önnu Dúfu mús og ég var búin að kvíða því svolítið en þetta reyndist mér nú bara nokkuð létt skal ég segja ykkur.
Á miðvikudagsmorgninum fórum við að skoða fleiri rannsóknarstofur og var svo boðið í hádegismat á þeirri síðustu sem við skoðuðum, ekki inni á rannsóknarstofunni þó en í matsalnum. Fengum brauð með norskum mysuosti sem bragðast nákvæmlega eins og sá íslenski, salat og jógúrt og kaffi og meira brauð og det ene og det andet. Lögðum svo af stað aftur til Köbenhavn kl. 13, komum við á sænsku hraðbrautarklósetti sem hefur fengið verðlaun fyrir að vera það snyrtilegasta sinnar tegundar í Sverige og brunuðum svo áfram og komum heim kl. 21. Mikið skelfing var ég fegin að hitta músarögnina mína (og Hjört auðvitað líka!) og hún fegin að hitta mig. Var greinilega farin að sakna þess að fá mjólkursopa hjá mömmu því hún "drakk yfir sig" og steinsofnaði með stútfulla bumbuna af mjólk og vaknaði svo upp úr miðnætti og kastaði einhver ósköp upp, litli ljúfingurinn minn! Hún fór þess vegna í miðnæturbað og við skiptum á rúminu og fórum svo að sofa. Er samt ekki laust við að ég sé bara ansi hreint sybbin orðin núna og klukkan rétt að verða sjö. Ja hérna hér. Jæja, ætli við Hjörtur förum ekki að koma okkur út í búð ásamt Önnu Dúfu og fáum okkur kannski bara eitthvað í gogginn á Pizza Hut, það er alltaf svo ágætur staður. Uppáhalds staðurinn minn reyndar :) Fyrir utan McDonalds... það þarf svo lítið til að gleðja Fellavillinga, farið þið með okkur á McDonalds og við setjum upp sparibrosið og vatnsgreiðum okkur og líður eins og á frönsku veitinahúsi með hvítum dúkum. Jæja, hætt þessu bulli. Takk fyrir lesturinn. Munið að kvitta og góða helgi.
Á miðvikudagsmorgninum fórum við að skoða fleiri rannsóknarstofur og var svo boðið í hádegismat á þeirri síðustu sem við skoðuðum, ekki inni á rannsóknarstofunni þó en í matsalnum. Fengum brauð með norskum mysuosti sem bragðast nákvæmlega eins og sá íslenski, salat og jógúrt og kaffi og meira brauð og det ene og det andet. Lögðum svo af stað aftur til Köbenhavn kl. 13, komum við á sænsku hraðbrautarklósetti sem hefur fengið verðlaun fyrir að vera það snyrtilegasta sinnar tegundar í Sverige og brunuðum svo áfram og komum heim kl. 21. Mikið skelfing var ég fegin að hitta músarögnina mína (og Hjört auðvitað líka!) og hún fegin að hitta mig. Var greinilega farin að sakna þess að fá mjólkursopa hjá mömmu því hún "drakk yfir sig" og steinsofnaði með stútfulla bumbuna af mjólk og vaknaði svo upp úr miðnætti og kastaði einhver ósköp upp, litli ljúfingurinn minn! Hún fór þess vegna í miðnæturbað og við skiptum á rúminu og fórum svo að sofa. Er samt ekki laust við að ég sé bara ansi hreint sybbin orðin núna og klukkan rétt að verða sjö. Ja hérna hér. Jæja, ætli við Hjörtur förum ekki að koma okkur út í búð ásamt Önnu Dúfu og fáum okkur kannski bara eitthvað í gogginn á Pizza Hut, það er alltaf svo ágætur staður. Uppáhalds staðurinn minn reyndar :) Fyrir utan McDonalds... það þarf svo lítið til að gleðja Fellavillinga, farið þið með okkur á McDonalds og við setjum upp sparibrosið og vatnsgreiðum okkur og líður eins og á frönsku veitinahúsi með hvítum dúkum. Jæja, hætt þessu bulli. Takk fyrir lesturinn. Munið að kvitta og góða helgi.
